ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն անդրադարձել է ՀԱՊԿ-ի հետ հարաբերություններին՝ ասելով, որ ՀՀ ձևավորման գործընթացում անկյունաքարային է եղել միտքը, որ ՌԴ-ն ՀՀ անվտանգության թիվ մեկ դաշնակիցն ու անվտանգության երաշխավորն է։
Վարչապետի խոսքով՝ իրենց իշխանությունը նույնպես այդպես է ընկալել. «2020թ. պատերազմից հետո մեր առաջնային մտահոգությունը և օրակարգը ՌԴ հետ նախ եղել է հետևյալը՝ մենք մտավախություններ ունենք, որ Ադրբեջանն ագրեսիվ գործողություններ կձեռնարկի ՀՀ միջազգայնորեն ճանաչված տարածքի նկատմամբ։ Սա եղել է ՌԴ հետ մեր անվտանգային ոլորտի հաղորդակցության հիմնական թեման։ Իմ կարծիքով՝ այդ խոսակցությունը եղել է շատ կոնկրետ, և դրա արդյունքում ստացել ենք պաշտոնական հավաստիացումներ, որ ՀՀ սահմանները կարմիր գիծ են անվտանգության ոլորտի մեր դաշնակիցների և գործընկերների համար։ Երբ 2021թ. մայիսին տեղի են ունեցել Սոթք-Խոզնավար հատվածի իրադարձությունները՝ ներխուժումը ՀՀ տարածք, մենք նախկինում ձեռք բերված պայմանավորվածությունների շրջանակում ակնկալել ենք կոնկրետ գործողություններ ՌԴ մեր գործընկերներից և անվտանգային ոլորտի մեր գործընկերներից։ Եվ, ի պատասխան մեր հարցումների և դիմումների, ստացել ենք դիտարկում այն մասին, որ ՀՀ և Ադրբեջանի սահմանները դեմարկացված չեն։ Այս համատեքստում առաջացել է բովանդակային հակասություն՝ այդ դեպքում որտեղո՞վ է անցնում այն կարմիր գիծը, որ մենք արդեն միջպետական հարաբերություններում արձանագրել ենք։ Այս համատեքստում կարևոր է դարձել հարցի պատասխանը՝ հետագա հարաբերությունների կառուցման համար»։
Ըստ վարչապետի՝ սա շարունակում է մնալ օրակարգային հարց։
Նիկոլ Փաշինյանը նաև նշել է, թե Ադրբեջանն իր ագրեսիվ գործողություններն արևմտյան երկրների հետ հաղորդակցության ժամանակ բացատում է՝ ասելով, թե մտավախություն ունեն, որ ՀՀ-ն ու ՌԴ-ն համատեղ ագրեսիվ գործողություններ են նախապատրաստում իրենց նկատմամբ, ուստի կանխարգելիչ քայլեր են ձեռնարկում. «Բոլորս գիտենք, որ աբսուրդ է այդ մասին խոսելը, բայց, մյուս կողմից, նաև Ուկրաինայի իրադարձությունների ֆոնին, այս խոսույթը որոշակի հետաքրքրություն է ներկայացնում։ Եվ մենք ՌԴ մեր գործընկերների ուշադրությունը հրավիրում ենք այս փաստի վրա՝ արձանագրելով, որ նրանց չարձագանքման պայմաններում ստացվում է՝ ՌԴ ռազմական ներկայությունը ՀՀ-ում ոչ միայն չի երաշխավորում ՀՀ անվտանգությունը, այլև, ընդհակառակն, սպառնալիքներ է ստեղծում ՀՀ անվտանգության համար»։